Toskania – Chianti, Brunello i klasyfikacje

Trzydzieści pięć apelacji, z czego cztery o statusie DOCG, rozsianych po falistych wzgórzach i średniowiecznych miasteczkach. Toskania to nie tylko region, ale filozofia życia, w której kieliszek wina jest tak samo nieodzowny jak promienie słońca na kamiennych murach. Tu, w cieniu cyprysów, rodzą się legendy: Chianti Classico z charakterystycznym kogutem, potężne Brunello di Montalcino oraz strukturalne Vino Nobile di Montepulciano. Każda etykieta opowiada historię terroir i dekad tradycji.

Aby w pełni zrozumieć tę hierarchię smaku i prestiżu, warto sięgnąć po kontekst całego winiarskiego świata. Jak systemy klasyfikacji Toskanii mają się do tych z Bordeaux czy Burgundii? Odpowiedzi szukaj w naszej ofercie, która otwiera drzwi do międzynarodowej enoturystyki. W dalszej części artykułu odkryjesz, jak czytać etykiety jak rodowity Florentyńczyk, poznać hierarchię DOCG/DOC oraz zrozumieć, dlaczego rocznik i producent decydują o charakterze wieczoru – od intymnej kolacji po wielką galę.

Krajobraz winiarski Toskanii jako dzieło sztuki

Gdy myślimy o Toskanii, nie wyobrażamy sobie jedynie winnic. To pejzaż malowany światłocieniem, gdzie rzędy winorośli stają się pociągnięciami pędzla na płótnie wzgórz. Apelacja Chianti Classico rozpościera się na obszarze 70 000 hektarów między Florencją a Sieną, tworząc geometryczne wzory na zboczach. Wino jest tu pretekstem do kontemplacji – podobnie jak obraz Rothki w prywatnej kolekcji, butelka staje się punktem wyjścia do rozmowy o proporcjach i świetle.

Winiarze tacy jak Lapo Mazzei z Castello di Fonterutoli traktują swoje parcele jak atelier. Każda z 14 parceli, z których powstaje ich kultowe Ser Lapo, ma indywidualny charakter. To nie produkcja, a selekcja. W 2023 roku średnia cena tej etykiety sięgnęła 90 euro za butelkę, co odzwierciedla nie tylko rzadkość, ale i wartość samego krajobrazu. Podobnie jak w przypadku fotografii w magazynie, chodzi o uchwycenie jednej, niepowtarzalnej chwili.

Dwa oblicza tego samego płótna

Porównanie Montalcino i Montepulciano to jak zestawienie rzeźby z grafiką. Brunello di Montalcino (DOCG od 1980 roku) wymaga minimum 5 lat leżakowania, z czego 2 w dębie. Jego siła tkwi w surowości – wulkaniczne gleby i krzewy sadzone na wysokości 400-500 m n.p.m. Z kolei Vino Nobile di Montepulciano oferuje aksamitność. Różnica? Około 20 euro w cenie detalicznej (średnio 35-40 euro za Vino Nobile vs. 55-70 euro za Brunello). Wybór jednego z nich to decyzja o nastroju na wieczór.

• 2006 – jeden z najlepszych roczników dla Brunello, butelki osiągają 150-200 euro na aukcjach.
• 1 500 – liczba producentów w regionie Chianti, z czego tylko 300 należy do prestiżowej Gallo Nero.
• 8 miesięcy – minimalny czas dojrzewania Chianti przed wypuszczeniem na rynek.

Krajobraz winiarski to nie tło, a główny bohater. Podobnie jak w sztuce konceptualnej, gdzie rama jest częścią dzieła, tak toskańskie wzgórza są nierozerwalnie związane z zawartością butelki. Degustacja w Fattoria di Fèlsina staje się więc seansem – patrzysz na te same oliwki i cyprysy, które widziało już pokolenie winiarzy od 1966 roku. To właśnie ta ciągłość nadaje winu wartość wykraczającą poza smak.

Dlaczego Chianti Classico to nie to samo co Chianti

Gdy na etykiecie widnieje nazwa Chianti Classico, nie mamy do czynienia z marketingowym chwytem, lecz z odrębną, historyczną denominacją. To nie jest „lepsza wersja” podstawowego Chianti – to zupełnie inny świat, zakorzeniony w twardszym terroir i surowszych regulacjach. Podstawowe Chianti (DOCG) może pochodzić z dowolnego zakątka regionu, często z płaskich, żyznych gleb, co daje wino lekkie, o niskiej kwasowości. Tymczasem Chianti Classico (DOCG) ma ściśle wyznaczony obszar – historyczny kraniec między Florencją a Sieną – gdzie wapienne i gliniaste gleby (galestro i alberese) zmuszają winorośl do głębokiego ukorzenienia. To tu rodzi się struktura i potencjał starzenia.

Kluczowa różnica leży w dozwolonych szczepach i czasie leżakowania. W podstawowym Chianti producent może dodać do 15% odmian międzynarodowych (np. Merlot, Cabernet Sauvignon), co zaciera charakterystyczną tożsamość regionu. Chianti Classico natomiast wymaga minimum 80% Sangiovese, a od 2025 roku – w wersji Gran Selezione – nawet 100% tego szczepu. Dojrzewanie jest tu surowo kontrolowane: wino młode (Annata) leżakuje co najmniej 12 miesięcy, Riserva – 24 miesiące, a Gran Selezione – aż 30 miesięcy. Przekłada się to na cenę: butelkę podstawowego Chianti kupisz już za 30–50 zł, podczas gdy dobre Chianti Classico zaczyna się od 60 zł, a Gran Selezione przekracza 150 zł.

Trzy filary, które definiują klasę

• Gallo Nero (Czarny Kogut) – symbol konsorcjum Chianti Classico, gwarantujący pochodzenie z historycznego obszaru. Bez niego na etykiecie nie ma mowy o autentyczności.
• Strefy dodatkowe (UGA) – od 2014 roku region podzielono na 11 jednostek geograficznych (np. Radda, Castellina, Greve), które precyzyjnie określają charakter wina. Wino z Radda będzie bardziej wytrawne i mineralne, z Greve – owocowe i miękkie.
• Minimalny czas starzenia – podczas gdy Chianti często trafia na półki po kilku miesiącach, Chianti Classico (nawet podstawowe) wymaga roku w beczce, co buduje głębię tanin i aromatów wiśni, tytoniu i skóry.

W praktyce wybór między Chianti a Chianti Classico to decyzja o charakterze wieczoru. Lekkie, proste Chianti sprawdzi się na spontanicznym lunchu z bruschettą i oliwą, gdy chcemy czuć swobodę. Butelka Chianti Classico – zwłaszcza Riserva – to już zaproszenie do kontemplacji: do serwowania z pieczonym jagnięciem lub dojrzewającym pecorino, w towarzystwie rozmowy o sztuce. To wino, które nie znosi pośpiechu – podobnie jak toskański krajobraz, który wymaga czasu, by odkryć jego warstwy.

Brunello di Montalcino między legendą a rzeczywistością

Gdy słońce opada nad wzgórzami Montalcino, a wino w kieliszku nabiera rubinowych refleksów, Brunello przestaje być tylko napojem – staje się architekturą smaku. Denominacja Brunello di Montalcino DOCG, ustanowiona w 1980 roku, wymaga 100% Sangiovese Grosso i minimum 4 lat leżakowania (5 dla Riserva). To właśnie ta surowość regulacji, a nie jedynie terroir, tworzy legendę. W rzeczywistości jednak roczniki takie jak 2016 czy 2019 udowodniły, że struktura tanin może być zarówno monumentalna, jak i aksamitna – ceny zaczynają się od 45 EUR za butelkę podstawowej wersji, sięgając 300 EUR za kultowe etykiety (np. Biondi-Santi czy Casanova di Neri).

Kluczowe różnice między Brunello a Rosso di Montalcino

• Leżakowanie: Brunello – 4 lata (w tym 2 w dębie); Rosso – minimum 1 rok (bez obowiązku beczki).
• Potencjał starzenia: Brunello – 15–30 lat; Rosso – 3–8 lat.
• Cena orientacyjna: Brunello – 45–200+ EUR; Rosso – 18–35 EUR za butelkę.
• Moment serwowania: Brunello – wielkie okazje, pieczona dziczyzna, dojrzewające sery; Rosso – codzienna elegancja, makaron z ragù, towarzystwo przyjaciół.

Legenda głosi, że pierwsze Brunello powstało w 1888 roku w rodzinie Biondi-Santi, która jako pierwsza odważyła się butelkować Sangiovese bez domieszki innych szczepów. W rzeczywistości jednak przełom nastąpił dopiero w latach 70. XX wieku, gdy producenci tacy jak Poggio di Sotto i Soldera zaczęli stosować kontrolowaną fermentację i nowe dębowe barriques. Dziś 95% produkcji trafia na rynek po 5–10 latach, ale prawdziwe perełki – jak Brunello Riserva 2013 – wymagają dekady cierpliwości.

W kulturze picia Brunello manifestuje się jako rytuał. Nie otwiera się go przy niedzielnym obiedzie – to wino na wieczór z intencją, gdy rozmowa schodzi w głąb, a światło świec rysuje cienie na ścianach. W Toskanii miejscowi podają je z pici di tacchino alla senese (indykiem po sieneńsku) lub z pecorino stagionato. Cena nie jest tu barierą, lecz filtrem – 60 EUR za butelkę to inwestycja w przeżycie, które może trwać godzinami. To właśnie ta świadomość, że Brunello nie znosi pośpiechu, oddziela legendę od codzienności.

Jak czytać etykietę klasyfikacje DOCG i subzony

Etykieta to klucz do zrozumienia pochodzenia wina. W Toskanii najwyższa kategoria to DOCG (Denominazione di Origine Controllata e Garantita), wprowadzona w 1963 roku i zarezerwowana dla regionów o ścisłych regulacjach. Szukaj na butelce granatowej pieczęci – to znak, że wino przeszło degustację przed butelkowaniem. Niższe szczeble to DOC (kontrolowana nazwa pochodzenia) oraz IGT (Typowe Geograficzne Wskazanie), które często wykorzystują innowacyjni producenci, jak w przypadku słynnych Super Toskańczyków z lat 70.

Chianti Classico posiada własne subzony, czyli UGA (Unità Geografiche Aggiuntive), uznane od 2014 roku. Jest ich jedenaście: od Castellina po Radda i Gaiole. Butelka z dopiskiem „Gran Selezione” musi pochodzić z winogron jednej subzony i leżakować minimum 30 miesięcy. Cena takiego wina zaczyna się od 35 EUR, podczas gdy podstawowe Chianti Classico Annata kosztuje około 18–25 EUR. To geograficzna precyzja, która podnosi wartość.

Trzy kroki do odczytu etykiety

1. Sprawdź nazwę i pieczęć DOCG – na szyjce butelki. Bez niej nie ma gwarancji pochodzenia. Przykład: Brunello di Montalcino ma żółtą pieczęć z numerem seryjnym.
2. Znajdź subzonę lub oznaczenie „Classico” – jeśli widzisz „Chianti Classico” z podaniem UGA (np. „Montefioralle”), to wino z określonej doliny. Ceny takich etykiet rosną o 20–40% w stosunku do podstawowych.
3. Oceń rok i leżakowanie – dla Brunello szukaj „Riserva” (5 lat leżakowania) lub „Vigna” (pojedyncza parcela). Rocznik 2016 był uznany za doskonały w raportach z 2023 roku.

W praktyce etykieta opowiada historię terroir. Na przykład Montalcino dzieli się na cztery subzony: północną (chłodniejszą, eleganckie taniny) i południową (cieplejszą, pełniejsze wina). Butelka Brunello z subzony „Castelnuovo dell’Abate” często kosztuje 50–70 EUR, podczas gdy podstawowa wersja z centrum to około 45 EUR. Winiarze jak Giovanni Neri z Tenuta Nuova podkreślają te różnice na etykiecie, używając nazw wzgórz.

Nie ignoruj drobnych oznaczeń: „Vigna” (winnica) i „Cru” (pojedyncza parcela) to premium. W Chianti Classico pojawia się też symbol koguta – czarnego dla DOCG, a złotego dla wersji z subzony. Dla porównania, wina z podaniem subzony (jak „Radda”) mają o 15% wyższą cenę średnią według raportów z 2024 roku. To detale, które różnicują butelkę za 20 EUR od tej za 80 EUR.

Czego unikać trzy najczęstsze błędy przy wyborze toskańskiego wina

Nawet wśród koneserów estetyki zakup wina w Toskanii bywa pułapką. Najczęstszym błędem jest mylenie nazwy producenta z prestiżem regionu. Na sklepowej półce w Mediolanie czy Nowym Jorku często widzimy butelkę z etykietą „Chianti” za 8 euro, która nie ma nic wspólnego z rzemiosłem z Montefioralle. Tymczasem autentyczne Chianti Classico DOCG, z dopiskiem „Classico” i pieczęcią czarnego koguta, zaczyna się od 18–22 EUR za rocznik podstawowy. Wino bez oznaczenia „Classico” może pochodzić z peryferyjnych stref uprawy, gdzie regulacje są luźniejsze, a Sangiovese często miesza się z tańszymi szczepami.

Błąd pierwszy: cena jako wyznacznik jakości w Brunello

Drugi błąd to bezkrytyczne uleganie legendzie Brunello di Montalcino. Butelka za 30 EUR w supermarkecie to sygnał ostrzegawczy – prawdziwe Brunello wymaga minimum 4 lat leżakowania, z czego 2 w dębie. Ceny poniżej 40 EUR często oznaczają winogrona z mniej prestiżnych parceli lub skrócony proces dojrzewania. Zamiast tego szukaj etykiet z rocznikami 2016 lub 2019, które uznano za wybitne w Toskanii. Lepiej wydać 55–70 EUR na sprawdzonego producenta, jak Biondi-Santi czy Poggio di Sotto, niż ryzykować rozczarowanie tańszym substytutem.

• Unikaj: win z oznaczeniem „Toscana IGT” bez podania szczepu – często to mieszanki Merlota i Caberneta, które nie oddają charakteru regionu.
• Szukaj: butelek z rocznikami 2015, 2016, 2019 dla Brunello; 2018, 2019 dla Chianti Classico – to lata z doskonałym bilansem kwasowości i tanin.
• Sprawdzaj: etykietę pod kątem subzony (np. „Radda” lub „Gaiole” w Chianti Classico) – to gwarancja pochodzenia z konkretnego, często wyżej położonego winnicy.

Błąd trzeci: ignorowanie rocznika i stylu leżakowania

Trzeci błąd dotyczy pomijania informacji o leżakowaniu w drewnie. Wielu kupujących wybiera Chianti Classico Riserva lub Gran Selezione, sądząc, że im dłuższe dojrzewanie, tym lepsze wino. Tymczasem młode, podstawowe Chianti Classico (leżakowane 12 miesięcy) idealnie pasuje do lekkich dań, jak sałatka z rukolą i pecorino, podczas gdy 5-letnie Riserva wymaga grillowanej dziczyzny lub steku Fiorentina. Przykład: butelka Chianti Classico z 2020 roku od Castello di Verrazzano (ok. 25 EUR) będzie świeża i owocowa, podczas gdy riserva z 2016 roku tego samego producenta (ok. 40 EUR) będzie wymagała dekantacji i godzinnej rozmowy przy stole. Dopasuj wino do okazji, nie do etykiety.

Najlepsze roczniki i ich charakterystyka dla konesera

Dla konesera rocznik jest nie tylko datą, ale zapisem specyficznego dialogu między słońcem, deszczem a ziemią. W Toskanii, gdzie Sangiovese jest wyjątkowo wrażliwe na kaprysy pogody, wybór odpowiedniego roku decyduje o charakterze wina. Za wzorcowy rocznik dla Chianti Classico uznaje się 2016 – idealna równowaga kwasowości i struktury, wciąż dostępny w cenach od 25 do 50 EUR za butelkę. Z kolei 2019 to rok bardziej słoneczny, dający wina o wyższej zawartości alkoholu i intensywniejszych nutach wiśni, ale wymagający dłuższego leżakowania w piwnicy.

W przypadku Brunello di Montalcino rocznik 2015 zapisał się jako jeden z najlepszych w historii – gorące lato skoncentrowało taniny i smaki, tworząc wina o potencjale starzenia 20+ lat. Ceny za butelkę z tego roku zaczynają się od 60 EUR. Dla tych, którzy szukają natychmiastowej przyjemności, lepszym wyborem będzie 2017, gdzie wyższe temperatury przyspieszyły dojrzewanie, ale kosztem finezji. Rocznik 2013 to z kolei lekcja cierpliwości – chłodny i deszczowy, wymagał od producentów mistrzostwa, dając wina o niskim alkoholu i kwasowości jak brzytwa.

Trzy roczniki do kolekcji i jeden do picia dziś

Oto praktyczne zestawienie dla planującego zakupy:

• 2016 (Chianti Classico): Idealny balans, nuty fiołków i wiśni, taniny aksamitne. Dojrzewa do 2030. Cena: 30-80 EUR.
• 2015 (Brunello di Montalcino): Pełnia, struktura, potencjał. Ciemne owoce, lukrecja, skóra. Dojrzewa do 2040. Cena: 60-200 EUR.
• 2019 (Chianti Classico Gran Selezione): Mocne, słoneczne, z wyraźną mineralnością. Wymaga 3-5 lat w piwnicy. Cena: 40-90 EUR.
• 2017 (Brunello di Montalcino): Gotowe do picia, miękkie, z nutami dżemu i czekolady. Cena: 45-80 EUR.

Pamiętaj, że mikroklimat poszczególnych subzon UGA w Chianti Classico (np. chłodniejsze Radda vs. cieplejsze Castellina) może modyfikować charakter rocznika. Dla konesera prawdziwym testem jest degustacja tego samego rocznika od dwóch różnych producentów – dopiero wtedy widać, jak ręka winiarza i gleba przekształcają pogodę w sztukę. W 2025 roku warto zwrócić uwagę na nadchodzące roczniki 2021 i 2022, które ze względu na chłodną wiosnę zapowiadają się jako wyjątkowo eleganckie i stonowane.

Jak dobrać Chianti i Brunello do nastroju i okazji

Wybór między Chianti Classico a Brunello di Montalcino to nie tylko kwestia budżetu, ale przede wszystkim intencji. Chianti Classico (ceny od 20 do 50 EUR) sprawdza się w sytuacjach wymagających swobody – spontaniczny lunch w ogrodzie, wieczór z przyjaciółmi przy rustykalnej kuchni. Jego żywa kwasowość i aromaty wiśni, fiołków i suszonych ziół pasują do nastroju lekkiego i towarzyskiego. Brunello (od 45 EUR wzwyż) to wino na momenty wyciszenia. Otwieramy je, gdy potrzebujemy kontemplacji – do długiego obiadu we dwoje, po intensywnym tygodniu, w towarzystwie książki i kominka. Jego struktura i głębia wymagają czasu, dlatego rezerwujemy je na okazje, które same w sobie są rytuałem.

Okazje i konkretne propozycje

Aby ułatwić wybór, przedstawiamy trzy scenariusze, w których każde z win gra pierwsze skrzypce:

• Letnia kolacja na tarasie: Chianti Classico Roczniki 2019 lub 2021 (ok. 25-35 EUR). Lekko schłodzone (16°C) do carpaccio z wołowiny, bruschetty z pomidorami i bazylią, grillowanych warzyw. Nastrój: nonszalancki, rozmowny.
• Jesienny obiad z dziczyzną: Brunello di Montalcino Rocznik 2015 lub 2016 (ok. 60-90 EUR). Do pieczonej kuropatwy, risotto z borowikami, dojrzewających serów. Nastrój: skupiony, celebrujący smak.
• Prezent dla konesera: Brunello di Montalcino Riserva Rocznik 2013 (powyżej 100 EUR) lub Chianti Classico Gran Selezione wybranego producenta (np. Castello di Verrazzano, 40-50 EUR). Nastrój: wyrafinowany, z nutą ekskluzywności.

Wybór okazuje się prostszy, gdy pomyślimy o nastroju jako o głównym kryterium. Potrzebujesz energii i rozmowy? Postaw na Chianti Classico – jego żywotność i taniczna świeżość ożywią nawet najprostsze danie. Szukasz ciszy i głębi? Brunello di Montalcino, z jego aksamitną strukturą i nutami skóry, tytoniu i czekolady, to wino do medytacji. Pamiętaj też o porze roku: latem Chianti pite w ogrodzie smakuje lepiej niż w styczniu, a zimą Brunello rozgrzewa jak kamienny kominek w sieneńskim palazzo. Nie bój się eksperymentować – kluczem jest dopasowanie energii wina do twojego stanu ducha.

Czego nie mówią przewodniki sekrety lokalnych producentów

Przewodniki milczą o tym, że prawdziwa Toskania kryje się nie w butikowych enotekach przy Piazza del Campo, ale w gospodarstwach agriturismo, gdzie wino jest elementem codziennej gościnności. Rodzina Fèlsina w Castelnuovo Berardenga oferuje degustację swojego Chianti Classico Riserva Rancia (około 55 EUR) w otoczeniu pól słoneczników, bez żadnej wystawy marketingowej. Lokalni producenci, tacy jak Montevertine w Raddzie, często sprzedają wino wyłącznie w swoich piwnicach – nie znajdziesz go w supermarketach. Sekretem jest bezpośrednia rozmowa z winiarzem, który opowie o glebie galestro i alberese, zamiast recytować oficjalne opisy z etykiety.

Trzy miejsca, których nie znajdziesz w przewodnikach

• Fattoria di Petroio (Gaiole in Chianti) – rodzinna winnica z 10 hektarami, gdzie za 25 EUR można spróbować Chianti Classico z 2019 roku prosto z beczki, bez żadnej rezerwacji.
• Podere Il Palazzino (Montalcino) – mały producent Brunello, który leżakuje wino w starych dębowych kadziach przez 6 lat, zamiast wymaganych 4; butelka za 55 EUR ma intensywność rzadko spotykaną u dużych domów.
• Villa di Geggiano (Siena) – historyczna willa z 1584 roku, gdzie w cieniu cyprysów serwują własne Chianti Classico Gran Selezione (około 40 EUR) i opowiadają o uprawie organicznej, ignorując certyfikaty DOCG.

W tych miejscach kluczowe jest wcześniejsze umówienie wizyty – najlepiej przez e-mail lub telefon, a nie przez booking online. Winiarze często zapraszają do swoich domów, gdzie wino pije się z lokalnym pecorino i oliwą tłoczoną na zimno. Ceny degustacji wahają się od 15 do 30 EUR, ale obejmują zwykle trzy roczniki i prywatną rozmowę o zbiorach. To właśnie tam, z dala od turystycznych szlaków, odkryjesz, że Chianti Classico z 2017 roku ma nuty wiśni i tytoniu, których żaden przewodnik nie opisze.

Lokalni producenci często ignorują oficjalne klasyfikacje, tworząc wina IGT (jak słynne Tignanello Antinori, około 90 EUR za butelkę), które przewyższają jakością wiele DOCG. W regionie Montalcino znajdziesz małe winnice, gdzie Brunello sprzedaje się za 35 EUR, ale tylko po włoskiej rekomendacji. Sekretem jest szukanie etykiet z ręcznie pisanymi numerami partii – to znak, że wino pochodzi z małej, starannie prowadzonej parceli, a nie z przemysłowej produkcji. W tych miejscach czas płynie wolniej, a każda butelka to osobna opowieść o ziemi, której przewodniki nie są w stanie oddać.

Podróż po Toskanii to nie tylko degustacja, ale przede wszystkim lekcja harmonii. Chianti Classico uczy nas doceniania dyscypliny terroir, a Brunello di Montalcino – cierpliwości, bo jego majestat odsłania się dopiero po latach. W świecie, który pędzi, te wina przypominają o wartości rytuału i skupienia. Są jak dobrze skrojona marynarka – nigdy nie wychodzą z mody, a ich noszenie wymaga jedynie wyczucia chwili.

Zanim jednak sięgniesz po kolejną butelkę, zatrzymaj się na moment. Dziś wieczorem, przy dźwiękach jazzu i blasku świec, otwórz Riservę z 2016 roku. To nie jest kieliszek do pośpiesznego toastu – to zaproszenie do rozmowy. Jeśli szukasz idealnego towarzysza do tej podróży, zobacz nasze rekomendacje i wybierz swój własny rozdział włoskiej opowieści.

Lindeman`s Bin 90 Moscato białe słodkie

Zobacz w sklepie

Oppenheimer Krotenbrunnen Kabinett

Zobacz w sklepie

Grzane Mnicha Białe

Zobacz w sklepie

Muga Reserva Rioja

Zobacz w sklepie

Porto Quevedo Tawny

Zobacz w sklepie

Conte di Campiano 61 Primitivo di Manduria

Zobacz w sklepie

Old Coach Road Sauvignon Blanc Seifried Estate

Zobacz w sklepie

Bodegas Olarra Cerro Anon Reserva

Zobacz w sklepie

Nuvo Sauvignon Blanc alcoholfree

Zobacz w sklepie

Lyre's Dry London Gin non-alcoholic

Zobacz w sklepie

Casa Bianca Valdobbiadene Prosecco Superiore Brut

Zobacz w sklepie

Brindisi DOC Riserva Corte Ottone Negroamaro

Zobacz w sklepie